De Milanees en de Napolitaan

Italianen zijn trotse mensen. Ze zijn met name fier op waar ze vandaan komen. Elke Italiaan vindt de regionale keuken uit zijn streek de beste keuken van Italië – en dus ter wereld. Deze overtuiging is rotsvast en dient te worden uitgedragen.

Milanees versus Napolitaan

Als een Napolitaan discussieert met een Milanees zal hij proberen de Milanees ervan te overtuigen dat de Napolitaanse keuken superieur is aan de Milanese. De Milanees is het daar uiteraard niet mee eens, aangezien de Milanese keuken de best denkbare keuken is. Hij zal best waardering hebben voor de Napolitaanse keuken, maar aan de Milanese keuken zal die nooit kunnen tippen.

Een gevecht zonder einde

Het heeft iets weg van een schijngevecht, zo’n discussie. De kemphanen zullen elkaar nooit kunnen overtuigen, aangezien de overtuiging dat de eigen keuken de beste is veel te diep geworteld is in de Italiaan. De achtergrond hiervan is wellicht dat dé Italiaanse keuken niet bestaat. Of als hij al bestaat, dan is het pas sinds het einde van de negentiende eeuw.

Eenheid in de keuken

De eenwording van Italië (il risorgimento) bestreek een groot deel van de negentiende eeuw, en had ook zijn culinaire kant. De Toscaanse arts Pellegrino Artusi publiceerde in 1881 zijn ‘La Scienza in cucina e l’Arte di Mangiar bene’ (de wetenschap in de keuken en de kunst om goed te eten). Het was de eerste keer dat de Italiaanse keuken als geheel werd beschreven.

Invloed

Het boek van Artusi, de moeder van alle Italiaanse kookboeken, is nog altijd invloedrijk. De oprichting van La Cucina Italiana in 1929 was een belangrijke volgende stap in de culinaire eenwording van Italië.

Culinaire hoofdstad?

In dit nummer van La Cucina Italiana wordt Bologna de culinaire hoofdstad genoemd van Italië. Niet geheel onterecht, want Bologna heeft een lange culinaire geschiedenis en kan bogen op een aantal mooie typische ingrediënten en gerechten. Maar laat het de Milanees of de Napolitaan niet horen.

Geef een reactie