Een blik op Italia al Dente

Op 6 en 7 maart 2010 werd Italia al Dente georganiseerd, Italië evenement voor fijnproevers. Met proeverijen, workshops, een markt vol kraampjes en een diner na afloop.

Wijnproeverijen kent iedereen wel, zonder dat ze daar minder populair van worden, maar iedereen was nieuwsgierig naar de kaasproeverijen, olijfolie- en balsamicoproeverijen, en het proeven van Sardijnse producten. Al weken van tevoren waren de meeste proeverijen en kookworkshops volgeboekt.

De zaterdag waarop Italia al Dente haar deuren opende, was zonnig en deed ons besluiten vanaf het station naar Loods 6 te lopen. Omdat het net iets verder weg was dan we hadden gehoopt, kwamen we gehaast binnenlopen voor de eerste workshop. Hoewel de locaties van de workshops in loods 6 niet helemaal duidelijk aangegeven waren, zaten we toch op tijd op ons plaatsje. Pas toen de lezing van Barbara Summa begon, bleek dat we niet de enigen waren die moeite hadden met het vinden van de juiste zaal. Een deel van de bezoekers had op dat moment pas door dat ze voor de kaasproeverij een eindje verderop moesten zijn.

De lezing beloofde een uiteenzetting van de keuken van de Abruzzen en een kleine wijnproeverij. Maar Barbara Summa, geboren en getogen Abruzzese uit een horecafamilie, liet de keuken voor wat hij was, en ging in op de geschiedenis van Abruzzo. Ze gaf vervolgens een grappige spoedcursus wijnproeven en vertelde daarna, naar aanleiding van een vraag uit het publiek, uitgebreid en emotioneel betrokken over de nasleep van de aardbeving in dit gebied. Een verhaal dat de harde werkelijkheid toonde en meer tijd nodig had dan het uur dat ingepland was. Na anderhalf uur werden we door een volgende groep de zaal uitgezet. Een beetje bedremmeld met onze neus op de mindere kanten van Italië gedrukt.

In de hal van Loods 6 gonsde het van de drukte. Kraampjes met wijnen, kaas, kookboeken, tijdschriften, reisgidsen, pastamachines… Italië was goed vertegenwoordigd. Een vakantiegevoel kwam langzaam opzetten, een wijntje in de hand, Italiaanse muziek en Italiaanse conversaties, wat heb je nog meer nodig? De gezellige sfeer (of de alom aanwezige wijn?) zorgde ervoor dat een paar mensen zelfs een dansje waagden.

Direct na de beurs was er een diner georganiseerd, een samenwerking tussen La Cucina Italiana en de kok van Pannacotta. Het thema was ‘zoals bij moeder thuis’. De verrassende opstelling in het restaurant zei al genoeg, twee enorm lange tafels met houten bankjes en een Italiaans bandje dat stond te spelen. Iedereen was welkom, aanschuiven maar! Het restaurant was helemaal volgeboekt. Kok Marco Argante stond naast de lange tafels grote hoeveelheden pasta klaar te maken die in schalen op de tafels gezet werd, en bijgevuld waar nodig. Hij maakte gezellig een praatje met alle gasten, en de gasten raakten ook onderling aan de praat. Een informele sfeer, zoals bij moeder thuis. Een belofte waargemaakt.

Na het diner op de eerste verdieping liepen we voldaan de trappen af. Op de eerst zo drukke beursvloer stonden nu enkel nog de verlaten kraampjes. Bij één kraam zaten nog een paar rasechte Italianen muziek te maken, gewoon omdat ze daar zin in hadden. Buiten in de kou liepen we langs kookstudio Smaak, waar de Italia al Dente improvisatiekookworkshop nog in volle gang was. Met een wijntje of grappa in de hand waren de meeste mensen nog lang niet van plan om naar huis te gaan.

Tekst: Sanne van den Heuvel

Foto: Teun van den Acker

Geef een reactie