In Italië zijn ze een delicatesse, ze zijn bijna overal te koop. Ze zijn lekker om te vullen of om te frituren en vormen een populair voorgerecht. De mooie gele bloemen geven een spectaculair en vrolijk effect op tafel.
In Nederland zijn courgettebloemen een stuk moeilijker te vinden dan in Italië, maar op een biologische markt en bij groentespeciaalzaken kom je ze wel eens tegen. Een andere manier om aan de bloemen te komen is zelf courgetteplanten te kweken, wat relatief makkelijk is. De plant is vergelijkbaar met de pompoenplant en de pitten gaan ongeveer een halve meter van elkaar in de grond. De bloemen moet je ’s morgens zeer vroeg plukken wanneer ze net opengaan, dan zijn ze het stevigst. Later in de ochtend verwelken ze alweer. Je kunt de bloemen het beste gekoeld bewaren. Ze zijn het lekkerst als je ze zo snel mogelijk na de oogst klaar maakt.
Er is een verschil tussen vrouwelijke en mannelijke courgettebloemen. De mannelijke courgettebloem groeit aan de steel, is wat groter en is wat beter geschikt om te frituren. De vrouwelijke courgettebloem zit aan de vrucht, ze bestaat uit een babycourgette met een bloem eraan, waaruit de courgette groeit. Beide bloemen zijn eetbaar. Controleer voor het gebruik de binnenkant van de bloem op insecten. Verwijder de stamper die bitter smaakt, was de bloem voorzichtig, dep hem droog met keukenpapier en verwijder de steel
Een snelle en makkelijke manier om courgettebloemen klaar te maken is ze ongevuld in beslag te dompelen en te frituren. Meng voor 8 courgettebloemen 1 eidooier met 40 g aardappelzetmeel en 100 ml ijswater tot een halfdik beslag. Dompel de schoongemaakte courgettebloemen in het beslag en frituur ze enkele minuten in olijfolie van 150°C tot ze krokant zijn. Laat ze uitlekken op keukenpapier en serveer meteen. Voor het beslag bestaat geen standaard recept, in Italië gebruikt men ook verschillende soorten bierbeslag.
Klik hier voor meer informatie over courgettebloemen.
Foto: flickr by Jules:stonesoup